Αρχική EDITORIAL Η Τουρκία δεν καταλαβαίνει από πολιτικές κατευνασμού…

Η Τουρκία δεν καταλαβαίνει από πολιτικές κατευνασμού…

224

Μπορεί σε κάποιους από εμάς τα όσα συμβαίνουν στη νοτιοανατολική Μεσόγειο να μας φαίνονται μακρινά, όμως αν κάνουμε μια μικρή προβολή στο μέλλον, στο μεσοπρόθεσμο μέλλον, μάλλον θα έρθουν πιο κοντά μας και μάλιστα απειλητικά.

Αν μάλιστα γυρίσουμε και το χρόνο λίγο πίσω, περίπου 20 χρόνια, και δούμε τα όσα η Τουρκία ξεκίνησε με μικρά βήματα να διεκδικεί  επί της διοίκησης Ερντογάν, θα διαπιστώσουμε ότι τότε μας φαίνονταν ως πράγματα που δεν γίνονται και ότι δεν θα πρέπει να τους δίνουμε σημασία, όμως να που τώρα, 20 και πλέον χρόνια μετά,  οι γείτονες ξεδιπλώνουν και μάλιστα με πολύ προκλητικό και θρασύ τρόπο, απαιτήσεις, βασιζόμενοι στο ότι θεωρούν πλέον τον εαυτό τους ως μια ισχυρή περιφερειακή δύναμη, ιδιαίτερα μάλιστα απέναντι σε εμάς που έχουμε καταφέρει με την μόνιμη πολιτική του κατευνασμού να δώσουμε το δικαίωμα «στον χωριάτη να πιστεύει ότι μπορεί ν’ ανέβει και στο κρεββάτι».

Σίγουρα το τελευταίο διάστημα γίνονται κάποιες κινήσεις προς την κατεύθυνση να αρχίσουμε να βάζουμε όρια και φραγμούς στην μόνιμη ανοχή της προκλητικότητας της Τουρκίας, καθώς οι πολιτικοί μας έχουν επιτέλους, όπως τουλάχιστον δείχνουν τώρα, καταλάβει ότι οι απέναντι συνάδελφοί τους, αλλά και γενικότερα το τουρκικό πολιτικό κατεστημένο, δεν καταλαβαίνουν από λόγια προσέγγισης μέσω του σεβασμού του διεθνούς δικαίου και της λεγόμενης «πολιτικής άψογης στάσης».

Δυστυχώς, απέναντι σε έναν τέτοιο γείτονα, η  ειρήνη και η συνεργασία, που σωστά είναι η κατεύθυνση της δικής μας πολιτικής, δεν μπορεί να διεκδικηθεί και να επιβιώσει εάν δεν του δώσουμε να καταλάβει ότι πλέον έχει ξεπεράσει τα όρια της ανοχής μας, καθώς όχι μόνο αμφισβητεί μέρος της Εθνικής μας κυριαρχίας, αλλά προχωρά και σε ενέργειες με τις οποίες προσπαθεί να δημιουργήσει σε βάρος μας de facto δεδομένα.

Η χώρα μας χρειάζεται, τώρα, σήμερα, χθες,  μια πάγια και μακροπρόθεσμη Εθνική εξωτερική πολιτική ανεξαρτήτως του ποιος είναι στην εξουσία, ίσως χρειάζεται μάλιστα και έναν μόνιμο υπουργό Εξωτερικών ή έστω ένα Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας, προκειμένου να αντιμετωπίσει με την ομοψυχία που είναι απαραίτητη τις απειλές του Ερντογάν και της Τουρκίας.

Σίγουρα, είμαστε αυτοί που επιδιώκουμε τη φιλία, τη συνεργασία, την ειρηνική συνύπαρξη, όμως όταν βλέπουμε τους απέναντι να καταστρατηγούν όλα τα παραπάνω και να επιβουλεύονται τον Εθνικό μας χώρο, τότε απαιτείται να είμαστε ΙΣΧΥΡΟΙ και ΕΝΩΜΕΝΟΙ  προκειμένου να επιβάλλουμε, μέσω της ισχυρής δύναμης αποτροπής, την ειρήνη, τη συνεργασία, το σεβασμό, γιατί μπορούμε αλλά πρέπει και να το αποφασίσουμε ΟΜΟΦΩΝΑ.

Στην πολιτική μας απέναντι στην Τουρκία, όπως αυτή συμπεριφέρεται, δεν χωρούν διαφωνίες, πολιτικές αριστερές ή δεξιές, αλλά πολιτικές Ελληνικές και αποφασιστικές…

Σχόλια Facebook