Αρχική ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ Η ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου (μέρος δεύτερο)

Η ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου (μέρος δεύτερο)

244

Του Στάθη Συνοδινού

Δεκαετία 60 – Η «χρυσή εποχή» του ελληνικού κινηματογράφου- Η κλασική περίοδος (έως 1974)

Η δεκαετία του 1960 είναι η δεκαετία ακμής του ελληνικού κινηματογράφου (πληθώρα παραγωγής ταινιών, βραβεύσεις και αριθμητικές συγκρίσεις με διεθνείς παραγωγές), η δεκαετία που η ελληνική κινηματογραφική παραγωγή αναδεικνύει σπουδαίους ηθοποιούς- ινδάλματα: Βουγιουκλάκη, Καρέζη, Μπάρκουλη, Παπαμιχαήλ, Αλεξανδράκη, Κούρκουλο, Λάσκαρη κ.α. Τα παραπάνω είναι μερικά μόνο από τα ονόματα που γνώρισαν μεγάλες επιτυχίες την περίοδο εκείνη.

Ένα μεγάλο ποσοστό των ταινιών που έγιναν την δεκαετία του 60, ήταν κωμωδίες που δείχνει την επιθυμία των λαικών άνθρώπων να ξεχάσουν τα βάσανά τους. Το σενάριο της ταινίας ήταν συνήθως τυπική κωμωδία αρκετά απλή και έξυπνη και σχεδόν σε κάθε ταινία υπάρχει μια σκηνή από μια βραδινή έξοδο στα μπουζούκια (που ηταν το απαραίτητο βαριετέ). Αυτό έδωσε την ευκαιρία να παίρνουν μέρος στις ταινίες διάσημοι μουσικοί και τραγουδιστές και να αναπτυχθεί η λαϊκή μουσική της εποχής. Από τα πιο δημοφιλή ονόματα που πέρασαν απο τις ταινίες αυτής της εποχής ήταν οι μεγάλοι του ελληνικού τραγουδιού όπως ο Ζαμπέτας, ο Χιώτης και η Λίντα, ο Καζαντζίδης, ο Μπιθικώτσης και πολλοί πολλοί άλλοι.

Μιας πεντάρας νιάτα (1967)
Οι άνδρες δεν λυγίζουν ποτέ, Καζαντζίδης – Βόγλης (1968)

Επίσης στις περισσότερες ελληνικές ταινίες, ο παραγωγός ή ο σκηνοθέτης. χρησιμοποιούν συχνά παλαιούς ή νέους δίσκους ή φωνοταινίες με κλασικά ή μοντέρνα κομμάτια. Αυτό δεν είναι βέβαια δημιουργική δουλειά. Στις φροντισμένες όμως ελληνικές ταινίες, η μουσική επένδυση ανατίθεται σε «δόκιμους συνθέτες». Τέτοιοι συνθέτες αναδείχθηκαν πολλοί και καλοί στον ελληνικό κινηματογράφο. Ο Μάνος Χατζηδάκις (Μανταλένα), ο Κώστας Καπνίσης (Παπαφλέσσας, Υπολοχαγός Νατάσα), ο Σταύρος Ξαρχάκος (Κορίτσια στον ήλιο, Διπλοπενιές, Τα κόκκινα φανάρια), ο Γιάννης Μαρκόπουλος (Επιχείριση Απόλλων), ο Νίκος Μαμαγκάκης (Η νεράιδα και το παλικάρι, Η αρχόντισσα και ο αλήτης), ο Γιώργος Κατσαρός (Η κόμισσα της Κέρκυρας), ο Μίμης Πλέσσας (Οι θαλασσιές οι χάντρες) κ.ά .

Κορίτσια στον ήλιο (συλλεκτική αφίσα του 1968)
Επιχείρησις Απόλλων (συλλεκτική αφίσα του 1968)

Άλλα είδη ήταν τα ελληνικά γουέστερν όπως «ΤΟ ΧΩΜΑ ΒΑΦΤΗΚΕ ΚΟΚΚΙΝΟ», τα βουκολικά-φουστανέλας «Ο ΑΓΑΠΗΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΑΣ», ΑΣΤΕΡΩ» κ.α.,  τα μιούζικαλ που εισήγαγε ο Δαλιανίδης «ΜΕΡΙΚΟΙ ΤΟ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΚΡΥΟ», «ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ», τα πολυάριθμα δράματα και μελό «ΤΟΣΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ», «Ο ΛΟΥΣΤΡΑΚΟΣ»,  τα αστυνομικά φιλμ-νουάρ «Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΘΑ ΞΑΝΑΡΘΕΙ», «ΑΜΦΙΒΟΛΙΕΣ, ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ», ενώ πλάθονται χαρακτήρες όπως Τάσο Καββαδία (η κακιά), Αρτέμης Μάτσας (ο προδότης), Ελένη Ζαφειρίου (η μάνα), Νίκος Ξανθόπουλος (το παιδί του λαού), Θανάσης Βέγγος (ως πράκτωρ ΘΒ), Ορέστες Μακρής (ο μεθύστακας) κ.α.

Τόσα όνειρα στους δρόμους (συλλεκτική αφίσα του 1968)
Έγκλημα στα παρασκήνια (συλλεκτική αφίσα του 1960)

Μια “χρυσή” εποχή που έχει σημείο αναφοράς τα ….πάντα:

Και την ΠΟΣΟΤΗΤΑ παραγωγής έργων και την ΠΟΙΟΤΗΤΑ παραγωγής και τους ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ και την ΔΙΕΘΝΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ και τη ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑ.

Ο Ελληνικός Κινηματογράφος αυτής της εποχής συναγωνίζεται σε αριθμό στα ίσια το HOLLYWOOD

Τα στατιστικά που αναφέρουν διάφορες πηγές ήταν αξιοθαύμαστα.

Την διετία 1966-1967 είχαμε 118 ταινίες μέσα σε 2 χρόνια…..!

Την περίοδο 1960-1967 έχουμε 450 ταινίες πρώτου επιπέδου.

Στο 1960 μονάχα λειτουργούν 350 Κινηματογραφικές αίθουσες μονάχα στην ΑΘΗΝΑ…!!!

Η ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 1970​

Στη δεκαετία του 70 ανθούν πολύ οι ιστορικού και πολεμικού περιεχομένου ταινίες «ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ», «ΜΑΝΤΩ ΜΑΥΡΟΓΕΝΝΟΥΣ», «ΟΧΙ», «ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ», «ΟΙ ΓΕΝΝΑΙΟΙ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ», «ΔΩΣΤΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ»  όπως επίσης και τα κοσμοπολίτικα φιλμ περιπέτειας όπως «ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ», «ΑΝΑΖΗΤΗΣΙΣ, ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΑΡΚΑ.»

Μαντώ Μαυρογένους (συλλεκτική αφίσα του 1971)
Εκείνο το καλοκαίρι (συλλεκτική αφίσα του 1971)

Επίσης, βγαίνουν αρκετές ταινίες ερωτικού κινηματογράφου, Από το 1970 μέχρι τις αρχές του 1980 έχουμε περίπου 180 Κινηματογραφικές ταινίες του είδους, πολλές από τις οποίες δυστυχώς αγνοείται η τύχη τους και θεωρούνται σπάνια η εύρεσή τους από τους συλλέκτες του είδους.

Δημιουργός κατ’ εξοχήν του είδους Σκηνοθέτης ήταν ο ΟΜΗΡΟΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ που γύρισε τις περισσότερες «ΠΙΟ ΘΕΡΜΗ ΚΙ’ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ», «ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΟΓΟ», «ΚΥΝΗΓΗΜΕΝΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ» κ.λ.π, ενώ ονόματα όπως ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΟΜΙΚΟΣ, ΧΑΡΗΣ ΜΠΡΟΥΜΕΛ, ΓΚΙΖΕΛΑ ΝΤΑΛΙ  κ.α., ακούστηκαν πολύ. Πολλές από αυτές προβλήθηκαν και στο εξωτερικό από διάφορες εταιρείες διανομής και εκμετάλλευσης.

Πρόκληση (συλλεκτική αφίσα του 1971)

Το 1974 ιδρύεται η Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών του κινηματογράφου

Όμως, αυτή η φόρα που παίρνει ο κινηματογράφος με τη μεταπολίτευση και την είσοδο νέων δημουργών, δεν κρατάει για πολύ. Η τηλεόραση είναι νέο μέσο για την Ελλάδα και η άνοδος της μουδιάζει το κοινό που αποσύρεται σιγά σιγά από τις κινηματογραφικές αίθουσες. Η τηλεόραση επίσης απορροφά πολλούς από τους δημιουργούς του κινηματογράφου, οι οποίοι και ασχολούνται με γυρίσματα κυρίως σειρών και μεταφορών μυθιστορημάτων, οι οποίες είχαν τεράστια απήχηση «Γιούγκερμαν», «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», «Πορφύρα και Αίμα», «Μυστικοί Αρραβώνες», «Λάουρα» κ.λ.π.

Πορφύρα και αίμα (τηλεοπτική σειρά της ΥΕΝΕΔ – 1971, φωτογραφία από περιοδικό της εποχής με τους πρωταγωνιστές Νίκο Βασταρδή ως «Αυτοκράτορα Ρωμανό Διογένη» και Βούλα Ζουμπουλάκη ως «Αυτοκράτειρα Ευδοκία»

Η έλλειψη χρημάτων κάνει την κινηματογραφική παραγωγή να εξαρτάται όλο και περισσότερο από τις κρατικές επιχορηγήσεις.

Το κλείσιμο αυτή της δεκαετίας, σφραγίζεται το 1977 με το κύκνειο άσμα της θρυλικής «Φίνος Φίλμς» και την ταινία «Ο κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται» η οποία αποτελεί στην ουσία και την «ταφόπλακα» του κλασικού ελληνικού κινηματογράφου που άνθισε την δεκαετία του 60.

  • Στο επόμενο τρίτο και τελευταίο μέρος, θα αναφερθούμε από τη δεκαετία του 80 έως και τις μέρες μας, καθώς και στις πιο εμπορικές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου.
Ο κυρ Γιώργης εκπαιδεύται (συλλεκτική αφίσα του 1977)

Σχόλια Facebook